This commit is contained in:
Shautvast 2024-09-01 21:25:39 +02:00
parent bbdf70ba64
commit f54a1342fb
4 changed files with 261 additions and 261 deletions

View file

@ -1,85 +1,85 @@
II
Voor Plunkett kwam met dit schijtweer de wanhoop,
van de doorzeurende stormen van juli,
totdat de boerderij langzaam tot stilstand kwam. Dit jaar
Voor Plunkett kwam met dit schijtweer de wanhoop,<br/>
van de doorzeurende stormen van juli,<br/>
totdat de boerderij langzaam tot stilstand kwam. Dit jaar<br/>
was de regen een onverroerbaar woud, de vertakte lucht
groeide omlaag als mangrove, of immense banyanbomen.
De lampen wiebelden zachtjes van het dak van de stal,
was de regen een onverroerbaar woud, de vertakte lucht<br/>
groeide omlaag als mangrove, of immense banyanbomen.<br/>
De lampen wiebelden zachtjes van het dak van de stal,<br/>
met plakkende snoeren vol vliegen, totdat hij zoals allemaal
de buien beloerde, hij haatte de stilte die ieder voor zich
over de arbeiders hing, als hun werk weer klaar was.
met plakkende snoeren vol vliegen, totdat hij zoals allemaal<br/>
de buien beloerde, hij haatte de stilte die ieder voor zich<br/>
over de arbeiders hing, als hun werk weer klaar was.<br/>
Hij begreep dat ze hem nooit anders zouden bekijken
dan als hun baas. Zíjn dak hing boven hun hoofden
terwijl ze mismoedig de regen bekeken
Hij begreep dat ze hem nooit anders zouden bekijken<br/>
dan als hun baas. Zíjn dak hing boven hun hoofden<br/>
terwijl ze mismoedig de regen bekeken<br/>
die de opgehoopte grond in de tuinbedden van Maud verspoelde,
hun ogen glazig en mistig van één of andere vergeten pijn
van de witte puinhopen van lelies, de druipende planken
die de opgehoopte grond in de tuinbedden van Maud verspoelde,<br/>
hun ogen glazig en mistig van één of andere vergeten pijn<br/>
van de witte puinhopen van lelies, de druipende planken<br/>
van touwdraaiend water dat blies van de lekkende stal,
terwijl Maud binnen borduurde op haar tapijt met vogels
in het lamplichte huis dat elke gestrekte windvlaag
van touwdraaiend water dat blies van de lekkende stal,<br/>
terwijl Maud binnen borduurde op haar tapijt met vogels<br/>
in het lamplichte huis dat elke gestrekte windvlaag<br/>
verder van hem afblies. Hij zag haar achter het raam
en voelde dat ze wegdreef, precies als de geest
van het verdronken galjoen. Hij stiefelde naar huis.
verder van hem afblies. Hij zag haar achter het raam<br/>
en voelde dat ze wegdreef, precies als de geest <br/>
van het verdronken galjoen. Hij stiefelde naar huis.<br/>
Hij bleef in het huis. De rode kat stond met zijn poten
tegen het garenspinnende raam. Varkens naar de slachter
als infanterie die is afgemat van schoppen en sloten.
Hij bleef in het huis. De rode kat stond met zijn poten<br/>
tegen het garenspinnende raam. Varkens naar de slachter<br/>
als infanterie die is afgemat van schoppen en sloten.<br/>
en lelies, gek van de regen, kozen de dood in het water
als zwangere maagden in Victoriaanse romans.
Maud redde er enkele. In hoed en gele regenjas,
en lelies, gek van de regen, kozen de dood in het water<br/>
als zwangere maagden in Victoriaanse romans.<br/>
Maud redde er enkele. In hoed en gele regenjas,<br/>
boog ze over hun bedden als de miezer wat zakte;
maar dan werden de bedden weer donker, de miezer trok aan
en werd een nog zwaardere stortbui dan eerst.
boog ze over hun bedden als de miezer wat zakte;<br/>
maar dan werden de bedden weer donker, de miezer trok aan<br/>
en werd een nog zwaardere stortbui dan eerst.<br/>
Bomen en elektriciteitspalen vielen. Licht ging aan in het huis.
Een winter belegerde hen met slappe kranten en thee.
Voorbij de orchideeën bekeek ze de grijze sluiers van buien
Bomen en elektriciteitspalen vielen. Licht ging aan in het huis.<br/>
Een winter belegerde hen met slappe kranten en thee.<br/>
Voorbij de orchideeën bekeek ze de grijze sluiers van buien<br/>
achter het grauwe gazon, aflopend richting de grauwe zee.
Onder de traanvormige lamp van kristal afkomstig uit Ierland,
brommend dan stil en weer brommend. Ze schikte de bloemen
achter het grauwe gazon, aflopend richting de grauwe zee.<br/>
Onder de traanvormige lamp van kristal afkomstig uit Ierland,<br/>
brommend dan stil en weer brommend. Ze schikte de bloemen<br/>
die ze gered had in vazen met haar nerfaderige handen.
Seychellen. Zeeschelpen. Hij bezag haar en dronk met slurpende slokken
waar ze gek van werd, zijn thee. Hij was razend
die ze gered had in vazen met haar nerfaderige handen.<br/>
Seychellen. Zeeschelpen. Hij bezag haar en dronk met slurpende slokken<br/>
waar ze gek van werd, zijn thee. Hij was razend<br/>
als de moesson, als ze een dom riedeltje op de piano begon
bijvoorbeeld "Bendemeer's stream", elk akkoord overgroeide het huis
met giftig jeukend onkruid. Hij propte zijn pijp vol,
als de moesson, als ze een dom riedeltje op de piano begon<br/>
bijvoorbeeld "Bendemeer's stream", elk akkoord overgroeide het huis<br/>
met giftig jeukend onkruid. Hij propte zijn pijp vol,<br/>
zette er er zijn tanden in, en in een vlaag van rauwe razernij
stortte zich op de ongesluiderde piano en ramde de klep dicht,
miste haar vingers. Maud wachtte. Ze sloot de bladzij
zette er er zijn tanden in, en in een vlaag van rauwe razernij<br/>
stortte zich op de ongesluiderde piano en ramde de klep dicht,<br/>
miste haar vingers. Maud wachtte. Ze sloot de bladzij<br/>
van _Airs from Erin_ en, heel voorzichtig, legde hem uit het zicht
onder het fluweel van de kruk van de piano,
streek langs hem heen met haar sluier, en beklom de langzame trap,
van _Airs from Erin_ en, heel voorzichtig, legde hem uit het zicht<br/>
onder het fluweel van de kruk van de piano,<br/>
streek langs hem heen met haar sluier, en beklom de langzame trap,<br/>
wreef aan haar vingers. Geen zot zo gek als een ouwe,
brieste de majoor. Tranen stroomden langs het raam,
maar niet in zijn oog. Wanneer? Het was de oude wond in zijn hoofd.
wreef aan haar vingers. Geen zot zo gek als een ouwe,<br/>
brieste de majoor. Tranen stroomden langs het raam,<br/>
maar niet in zijn oog. Wanneer? Het was de oude wond in zijn hoofd.<br/>
Onzin. Makkelijke smoes. De oorlog haalde hij er nooit bij.
Het was als de zonde in het paradijs. Toen hoorde de majoor
iemand zachtjes kloppen. De stem zei: "Majoor?
Onzin. Makkelijke smoes. De oorlog haalde hij er nooit bij.<br/>
Het was als de zonde in het paradijs. Toen hoorde de majoor<br/>
iemand zachtjes kloppen. De stem zei: "Majoor?<br/>
Majoor, wij gaan," en ging. De rode kater ontwaakte
op de donkere sofa. Hij pakte hem voorzichtig,
zette hem bij het raam om deze wereld te bekijken
Majoor, wij gaan," en ging. De rode kater ontwaakte<br/>
op de donkere sofa. Hij pakte hem voorzichtig,<br/>
zette hem bij het raam om deze wereld te bekijken<br/>
zoals hij het zelf niet meer deed. Met volgelopen hart
ging hij naar boven, stil door de deur. Ze sliep. Maar nooit
met haar armen over haar ogen. Door verdriet overvallen
zoals hij het zelf niet meer deed. Met volgelopen hart<br/>
ging hij naar boven, stil door de deur. Ze sliep. Maar nooit<br/>
met haar armen over haar ogen. Door verdriet overvallen<br/>
zat hij op het bed, en toen huilden ze samen,
de vergevende regen van wie echt lief hebben gehad.
Het voelde zo lang als het hele seizoen, en toen werd het droog.
zat hij op het bed, en toen huilden ze samen,<br/>
de vergevende regen van wie echt lief hebben gehad.<br/>
Het voelde zo lang als het hele seizoen, en toen werd het droog.<br/>

View file

@ -1,129 +1,129 @@
II
II<br/>
Zodra de regen voorbij was, namen ze de olijfgroene Rover
en reden over het glimmende eiland, over heuvels met rode vegen
frisse immortelles en oude dingen om te ontdekken;
Zodra de regen voorbij was, namen ze de olijfgroene Rover<br/>
en reden over het glimmende eiland, over heuvels met rode vegen<br/>
frisse immortelles en oude dingen om te ontdekken;<br/>
de diepgroene bergen verborgen Afrikaans ogende dorpen
die door de eeuwen hun hutjes met blik hadden bedekt,
en een stenen kerk opgericht, totdat in fases
de diepgroene bergen verborgen Afrikaans ogende dorpen<br/>
die door de eeuwen hun hutjes met blik hadden bedekt,<br/>
en een stenen kerk opgericht, totdat in fases<br/>
de hutjes de randen waren afgekropen en stadjes werden.
Dit was hoe Historie het zag. Hij bestudeerde de weg
die zij bood. de straten met gaten, heldere stroompjes,
de hutjes de randen waren afgekropen en stadjes werden.<br/>
Dit was hoe Historie het zag. Hij bestudeerde de weg<br/>
die zij bood. de straten met gaten, heldere stroompjes,<br/>
die samenvloeiden in bruine lagunes, waar gevallen
van bilharzia uit zouden breken bij kinderen wier darmen
door de haakworm bevolkt werden. Mooie gevaarlijke kreekjes.
die samenvloeiden in bruine lagunes, waar gevallen<br/>
van bilharzia uit zouden breken bij kinderen wier darmen<br/>
door de haakworm bevolkt werden. Mooie gevaarlijke kreekjes.<br/>
Hun verleden was plat als een postkaart, en hun toekomst,
een mooiere plattere postkaart, drukte de schema's
van reisjes met gegarandeerd uitzicht op armoe.
Hun verleden was plat als een postkaart, en hun toekomst,<br/>
een mooiere plattere postkaart, drukte de schema's <br/>
van reisjes met gegarandeerd uitzicht op armoe.<br/>
In de rafelige borstels van de voorbije storm voelde hij zijn
eigen gevlekte kop met plukken dunner wordend haar,
maar zonlicht brak door de mistige afgronden
In de rafelige borstels van de voorbije storm voelde hij zijn<br/>
eigen gevlekte kop met plukken dunner wordend haar,<br/>
maar zonlicht brak door de mistige afgronden<br/>
met een dubbele regenboog als kroon op La Sorcière,
de priesteres als berg met een hoofddoek van madras
en flitsende brilleglazen. Ze noemden haar Ma Kilman
met een dubbele regenboog als kroon op La Sorcière,<br/>
de priesteres als berg met een hoofddoek van madras<br/>
en flitsende brilleglazen. Ze noemden haar Ma Kilman<br/>
want het dorp werd verduisterd door hun geloof
in haar als bewaakster, sybille, obeah-vrouw
spin in het web van kennis van het hiernamaals
want het dorp werd verduisterd door hun geloof<br/>
in haar als bewaakster, sybille, obeah-vrouw<br/>
spin in het web van kennis van het hiernamaals<br/>
in haar gebarsten bril. Ze ging ter communie
soms samen met Maud, maar er was een oude Afrikaanse
twijfel die weifelde voordat ze het witte wafelblad nam.
in haar gebarsten bril. Ze ging ter communie<br/>
soms samen met Maud, maar er was een oude Afrikaanse <br/>
twijfel die weifelde voordat ze het witte wafelblad nam.<br/>
De Rover jengelde over de Morne totdat ze beneden
een stuk zonbeschenen asfalt zagen, het gapende gat
van de vallei die Cul-de-Sac heette en de wazig blauwe
De Rover jengelde over de Morne totdat ze beneden<br/>
een stuk zonbeschenen asfalt zagen, het gapende gat<br/>
van de vallei die Cul-de-Sac heette en de wazig blauwe<br/>
gekartelde toppen. Een lucht, volgeladen als een spons,
depte dan droogde de vechtende druppels van vocht
op de gevelde bananen die naar stront stonken
gekartelde toppen. Een lucht, volgeladen als een spons,<br/>
depte dan droogde de vechtende druppels van vocht<br/>
op de gevelde bananen die naar stront stonken<br/>
in de nieuwe modder; maar de irrigatie kanalen waren
kreken van licht en de ovale plassen kleine
door de banden uit elkaar gespatte spiegels van blauwende wolken,
in de nieuwe modder; maar de irrigatie kanalen waren<br/>
kreken van licht en de ovale plassen kleine<br/>
door de banden uit elkaar gespatte spiegels van blauwende wolken,<br/>
die haast onmiddellijk herstelden in hun weerkaatsende glas,
totdat de groene verwoesting van de storm er niet meer toe deed,
en er op de fonkelende weg alleen maar genegenheid was
die haast onmiddellijk herstelden in hun weerkaatsende glas,<br/>
totdat de groene verwoesting van de storm er niet meer toe deed,<br/>
en er op de fonkelende weg alleen maar genegenheid was<br/>
toen ze zagen hoe het zonlicht de daken van Roseau's
oude suikerfabriek opnieuw definieerde. De weg klom langs de baai
en een koele bries vlocht de bamboe als riet,
toen ze zagen hoe het zonlicht de daken van Roseau's<br/>
oude suikerfabriek opnieuw definieerde. De weg klom langs de baai<br/>
en een koele bries vlocht de bamboe als riet,<br/>
bewoog hen met lichte tongen omlaag naar Anse La Raye,
verwachtingsvol kwetterend naar de jonge sprieten
die zouden groeien uit de storm. Hun plezier werd versterkt
bewoog hen met lichte tongen omlaag naar Anse La Raye,<br/>
verwachtingsvol kwetterend naar de jonge sprieten<br/>
die zouden groeien uit de storm. Hun plezier werd versterkt<br/>
door de jongens op de weg die met halfnaakte kreten
bananen verkochten, totdat de bochten rechter werden
en hen naar adem deden snakken tegen de vochtige bomen,
door de jongens op de weg die met halfnaakte kreten<br/>
bananen verkochten, totdat de bochten rechter werden<br/>
en hen naar adem deden snakken tegen de vochtige bomen,<br/>
tot anderen opsprongen uit het gras voorbij de volgende bocht;
de zee verwijdde zijn blauw rond Canaries,
en de weg, kronkelend langs okeren afgronden,
tot anderen opsprongen uit het gras voorbij de volgende bocht;<br/>
de zee verwijdde zijn blauw rond Canaries,<br/>
en de weg, kronkelend langs okeren afgronden,<br/>
was als een touw dat hen bond, veel sterker nog
dan de orkaan, door zijn azuren stiltes,
zoals lianen knopen hun onscheidbare ranken
was als een touw dat hen bond, veel sterker nog <br/>
dan de orkaan, door zijn azuren stiltes,<br/>
zoals lianen knopen hun onscheidbare ranken<br/>
soms rond twee stammen, of een mast met blaadjes
in het hart van een woud, door elke ader verbonden,
geworteld in het eiland voor de rest van hun tijd.
soms rond twee stammen, of een mast met blaadjes<br/>
in het hart van een woud, door elke ader verbonden,<br/>
geworteld in het eiland voor de rest van hun tijd.<br/>
De hoorns van het eiland waren toppen, gespleten
door een vulkanisch massief. Door de varens lag Souffrière
te wachten onder rokende bronnen, een teken voor de donder
De hoorns van het eiland waren toppen, gespleten<br/>
door een vulkanisch massief. Door de varens lag Souffrière<br/>
te wachten onder rokende bronnen, een teken voor de donder<br/>
van de doden. Het was een plaats waar een oude angst
sterker werd als hij naderde. Putten met kokende lava
borrelden in de Malebolge, waar de met modder bedekte doodskoppen
van de doden. Het was een plaats waar een oude angst <br/>
sterker werd als hij naderde. Putten met kokende lava<br/>
borrelden in de Malebolge, waar de met modder bedekte doodskoppen<br/>
klommen, vermenigvuldigend in hun hoofden, steeds maar weer
terwijl zirkoongas uit de pijpen langs de kale heuvels steeg.
Dit was de poort van zwavel waar hij doorheen moet,
klommen, vermenigvuldigend in hun hoofden, steeds maar weer<br/>
terwijl zirkoongas uit de pijpen langs de kale heuvels steeg.<br/>
Dit was de poort van zwavel waar hij doorheen moet,<br/>
verzengt zijn geheugen, ook al houdt hij zijn neus dicht
totdat de stank vervaagde in een groenige vrede,
het is als lichamen tellen in de kalkputten van Auschwitz.
verzengt zijn geheugen, ook al houdt hij zijn neus dicht<br/>
totdat de stank vervaagde in een groenige vrede,<br/>
het is als lichamen tellen in de kalkputten van Auschwitz.<br/>
De wond sloot in rook, tot de wind hem weer opende,
een geyser spoot zijn gas door een gapende spleet
zoals stoom plotseling van onder de motorkap siste
De wond sloot in rook, tot de wind hem weer opende,<br/>
een geyser spoot zijn gas door een gapende spleet<br/>
zoals stoom plotseling van onder de motorkap siste<br/>
met de dop van de radiator, verschroeit zijn gezicht
als hij niet wegsprong. Hij vulde de koelring
met water van onder de varens. Ze klommen verder
met de dop van de radiator, verschroeit zijn gezicht<br/>
als hij niet wegsprong. Hij vulde de koelring<br/>
met water van onder de varens. Ze klommen verder<br/>
rond grotere en groenere varens, hun brede blad
groot als een transportband, langs de oude zwavelmijn
met zijn roestige wiel en trossen lianen,
rond grotere en groenere varens, hun brede blad<br/>
groot als een transportband, langs de oude zwavelmijn<br/>
met zijn roestige wiel en trossen lianen,<br/>
waar zijn landgenoten Bennet & Ward
in 1836 weer naar Engeland trokken en
jungle en belastingen hun wilde onderneming overgroeiden.
waar zijn landgenoten Bennet & Ward<br/>
in 1836 weer naar Engeland trokken en <br/>
jungle en belastingen hun wilde onderneming overgroeiden.<br/>
Hun onderneming lag onder onder kransen begrafenismos.
De tanden van een gigantisch wiel onder de roest. Hoe was het mislukt?
Ruzie over geld? Was er één ziek geworden,
Hun onderneming lag onder onder kransen begrafenismos.<br/>
De tanden van een gigantisch wiel onder de roest. Hoe was het mislukt?<br/>
Ruzie over geld? Was er één ziek geworden,<br/>
en bazelde hij, geel als een blad, in zijn delier
over een alchemie, die de zwavel veranderde in goud,
terwijl zijn partner het koude zweet van een droom
en bazelde hij, geel als een blad, in zijn delier<br/>
over een alchemie, die de zwavel veranderde in goud,<br/>
terwijl zijn partner het koude zweet van een droom<br/>
van zijn voorhoofd veegde? Hadden ze een nieuw aanbod gehad,
ergens aan de uiterste grenzen van de vrijheid
en het vrije ondernemerschap dat het imperium bood?
van zijn voorhoofd veegde? Hadden ze een nieuw aanbod gehad,<br/>
ergens aan de uiterste grenzen van de vrijheid<br/>
en het vrije ondernemerschap dat het imperium bood?<br/>
Wat was hun krachtbron? Hoe zouden ze het mineraal
onttrekken aan de mijn en vervoeren? Vervoeren waarheen?
Of was hun geld aan het eind simpelweg op,
Wat was hun krachtbron? Hoe zouden ze het mineraal<br/>
onttrekken aan de mijn en vervoeren? Vervoeren waarheen?<br/>
Of was hun geld aan het eind simpelweg op,<br/>
tot koortsgras en jungle het idee overgroeiden
en hun enige rijkdom onkruid was? Hij zag de raderen
knarsetanden in de zwavel die er nog altijd lag.
tot koortsgras en jungle het idee overgroeiden<br/>
en hun enige rijkdom onkruid was? Hij zag de raderen<br/>
knarsetanden in de zwavel die er nog altijd lag.<br/>

View file

@ -1,88 +1,88 @@
III
III<br/>
Verderop de strakblauwe heuvels had je orchideeën
die groeiden langs de paden. Soms liet een harsige
houthakker ze schrikken, zijn tas vol slangekoppen
Verderop de strakblauwe heuvels had je orchideeën<br/>
die groeiden langs de paden. Soms liet een harsige<br/>
houthakker ze schrikken, zijn tas vol slangekoppen<br/>
om aan de Staat te verpatsen. Hij liep zonder geluid,
een koker van licht hengelde over de vloer van het woud
zonder de varens te beroeren, zijn voetzolen stil als het mos.
om aan de Staat te verpatsen. Hij liep zonder geluid,<br/>
een koker van licht hengelde over de vloer van het woud<br/>
zonder de varens te beroeren, zijn voetzolen stil als het mos.<br/>
Door de stompjes van zijn bruine tanden wees hij op de bergkam
met gapende afgronden van dalen, waar rook opsteeg
uit een houtskoolkuil, en onder de rook de lijnen
Door de stompjes van zijn bruine tanden wees hij op de bergkam<br/>
met gapende afgronden van dalen, waar rook opsteeg<br/>
uit een houtskoolkuil, en onder de rook de lijnen<br/>
van een witte, vergeetachtige Atlantische oceaan, met een
buiging en een zegen in het Patois met oude Afrikaanse tekens,
geluidloos als licht op de weg die ze hem zagen gaan.
van een witte, vergeetachtige Atlantische oceaan, met een <br/>
buiging en een zegen in het Patois met oude Afrikaanse tekens,<br/>
geluidloos als licht op de weg die ze hem zagen gaan.<br/>
Engeland was voor hem slechts de plaats van zijn afkomst.
Best raar dat hij koos, niet voor de idyllische plekjes --
redelijk bladerdek boven redelijke aarde --
Engeland was voor hem slechts de plaats van zijn afkomst.<br/>
Best raar dat hij koos, niet voor de idyllische plekjes --<br/>
redelijk bladerdek boven redelijke aarde --<br/>
maar voor die luidruchtige bossen op ongeletterde bergen,
die bronnen die een dialect spraken dat zijn geest kalmeerde
meer dan kastelen op weides. Hij koos de rust
maar voor die luidruchtige bossen op ongeletterde bergen,<br/>
die bronnen die een dialect spraken dat zijn geest kalmeerde<br/>
meer dan kastelen op weides. Hij koos de rust<br/>
van heiige Oceaan verontrust door de zoute wind!
Anderen zagen het als "Terug naar de natuur,"
maar baai na halvemaanvormige baai heelden zijn wond.
van heiige Oceaan verontrust door de zoute wind!<br/>
Anderen zagen het als "Terug naar de natuur,"<br/>
maar baai na halvemaanvormige baai heelden zijn wond.<br/>
Er was een hoop op het eiland dat Maud haatte:
het vocht dat de boeken liet rotten; dat was het ergst.
Het kroop door de gesluierde piano en richtte een
Er was een hoop op het eiland dat Maud haatte:<br/>
het vocht dat de boeken liet rotten; dat was het ergst.<br/>
Het kroop door de gesluierde piano en richtte een <br/>
verwoesting aan onder de vilten hamertjes, dus de stemmer kostte
een behoorlijk fortuin. En dan het chaotische licht
onder het propvolle marktdak; alle soorten insekten,
verwoesting aan onder de vilten hamertjes, dus de stemmer kostte<br/>
een behoorlijk fortuin. En dan het chaotische licht<br/>
onder het propvolle marktdak; alle soorten insekten,<br/>
regenvliegen vooral; een kleine verwoestende termiet
die huizen in de as legde en ramen blind achterliet;
Amerikanen op slippers slenterend langs de oevers --
regenvliegen vooral; een kleine verwoestende termiet<br/>
die huizen in de as legde en ramen blind achterliet;<br/>
Amerikanen op slippers slenterend langs de oevers --<br/>
die waren de pest nu, erger dan de insekten
die, tenminste, inheems waren. Relifanaten in tulband
die met kaarsen vrouwen verleiden tot sektes,
die waren de pest nu, erger dan de insekten<br/>
die, tenminste, inheems waren. Relifanaten in tulband<br/>
die met kaarsen vrouwen verleiden tot sektes,<br/>
de snelheid van de afgeladen bussen waar
de snelweg recht was, kometen slingerden aan je voorbij
en sloegen een gat in je hart; de donkere moesson
de snelheid van de afgeladen bussen waar <br/>
de snelweg recht was, kometen slingerden aan je voorbij<br/>
en sloegen een gat in je hart; de donkere moesson<br/>
van de genadeloze Juli, met zonlicht in vlekken
veranderlijk als Helen, de schuine, amandelvormige ogen
van haar ebbenzwarte schoonheid. Maar dan stroomde
van de genadeloze Juli, met zonlicht in vlekken<br/>
veranderlijk als Helen, de schuine, amandelvormige ogen<br/>
van haar ebbenzwarte schoonheid. Maar dan stroomde<br/>
een uitgelaten zon over Maud's tuin, overstromend
licht op engelachtige lelies, gele kelken
van morning-glories en het serafijnen kant van Queen Anne's.
een uitgelaten zon over Maud's tuin, overstromend<br/>
licht op engelachtige lelies, gele kelken<br/>
van morning-glories en het serafijnen kant van Queen Anne's.<br/>
Precies toen zag hij de vlinder, zittend op een blad
als een nerveuze vlag. Ze was hem gevolgd naar hier.
De openende panelen pulseerden met zijn kloppende bloed,
Precies toen zag hij de vlinder, zittend op een blad<br/>
als een nerveuze vlag. Ze was hem gevolgd naar hier.<br/>
De openende panelen pulseerden met zijn kloppende bloed,<br/>
de vleugelvormige palmen in hun gespeelde gebed
voor ze zich verwijdden, als de ogen van Maud's scharen
langs de zoom. Was hij veroordeeld haar te zien
de vleugelvormige palmen in hun gespeelde gebed<br/>
voor ze zich verwijdden, als de ogen van Maud's scharen<br/>
langs de zoom. Was hij veroordeeld haar te zien<br/>
elke keer als er een opfladderde in Maud's tuin?
Wat wilde ze? Dat Historie haar verbande om haar
diefstal van de gele japon? Had ze behoefte aan zijn vergeving?
elke keer als er een opfladderde in Maud's tuin?<br/>
Wat wilde ze? Dat Historie haar verbande om haar <br/>
diefstal van de gele japon? Had ze behoefte aan zijn vergeving?<br/>
Na een tijdje werd het geluk steeds zwaarder.
Alleen de doden verdragen het in het paradijs,
en het voelde zelfzuchtig zo lang. Het leek hem of
Na een tijdje werd het geluk steeds zwaarder.<br/>
Alleen de doden verdragen het in het paradijs,<br/>
en het voelde zelfzuchtig zo lang. Het leek hem of<br/>
de levenloze, gele panelen waren geschilderd met haar ogen.
Er is teveel armoede onder ons. Elke bladzij
bepaalt zijn begrenzing. Elke wortel heeft een verhaal.
de levenloze, gele panelen waren geschilderd met haar ogen.<br/>
Er is teveel armoede onder ons. Elke bladzij<br/>
bepaalt zijn begrenzing. Elke wortel heeft een verhaal.<br/>
"Het is zo kalm. Het is als Adam en Eva opnieuw,"
fluisterde Maud. "Vóór de slang. Zonder alle zonde"
En hun vrede was zo diep, ze zaten in de Rover
"Het is zo kalm. Het is als Adam en Eva opnieuw,"<br/>
fluisterde Maud. "Vóór de slang. Zonder alle zonde"<br/>
En hun vrede was zo diep, ze zaten in de Rover<br/>
te luisteren naar de bamboe. Hij startte de motor
en de schokten hobbelend over de trenzen, slingerden
op de kreunende veren naar beneden, de platte werkelijkheid van de wereld.
te luisteren naar de bamboe. Hij startte de motor<br/>
en de schokten hobbelend over de trenzen, slingerden<br/>
op de kreunende veren naar beneden, de platte werkelijkheid van de wereld.<br/>

View file

@ -1,49 +1,49 @@
I
I<br/>
Varkens waren zijn handel. Deze mensen berustten niet
in het leven tussen de rommel, genoegen nemend te wroeten
in het vuil dat zich ophoopte in de goten. Het Attische ideaal
Varkens waren zijn handel. Deze mensen berustten niet<br/>
in het leven tussen de rommel, genoegen nemend te wroeten<br/>
in het vuil dat zich ophoopte in de goten. Het Attische ideaal<br/>
van het eerste slavendorp hadden zij niet ontworpen,
met stranddruiven als olijven en zwarte filosofen
en wolken op hun arm. Zij hadden niet de smalle
van het eerste slavendorp hadden zij niet ontworpen,<br/>
met stranddruiven als olijven en zwarte filosofen<br/>
en wolken op hun arm. Zij hadden niet de smalle <br/>
buizen gelegd voor emmers maar geen voor het riool.
Zij hadden niet het riet uitgezogen tot alle suiker op was.
Keizerrijk is varkensstal. Zij hadden uitstekende gewoontes
buizen gelegd voor emmers maar geen voor het riool. <br/>
Zij hadden niet het riet uitgezogen tot alle suiker op was.<br/>
Keizerrijk is varkensstal. Zij hadden uitstekende gewoontes<br/>
van reinheid, dwangmatig vegen tot het erf droog was
met hun palmbezems. Aangezet tot fokken als konijnen
door landhuizen die van werkers hielden, en natuurlijk, door
van reinheid, dwangmatig vegen tot het erf droog was<br/>
met hun palmbezems. Aangezet tot fokken als konijnen<br/>
door landhuizen die van werkers hielden, en natuurlijk, door <br/>
een Kerk die hen verdoemde naar de hel voor geboortebeperking.
Maar ze boenden hun tafels, geselden hun geslagen was
op de rotsen in de rivier. Er waren ikonen in hun leven --
een Kerk die hen verdoemde naar de hel voor geboortebeperking.<br/>
Maar ze boenden hun tafels, geselden hun geslagen was<br/>
op de rotsen in de rivier. Er waren ikonen in hun leven --<br/>
de Maagd, afgebeeld in de lamp, de bloemen over de trap,
en ze leerden het vlug, reparateurs van motoren
en fanatieke bediendes. Helen bleef in het huis
de Maagd, afgebeeld in de lamp, de bloemen over de trap,<br/>
en ze leerden het vlug, reparateurs van motoren<br/>
en fanatieke bediendes. Helen bleef in het huis<br/>
alsof het haar eigen was, en dat is waar alles begon:
wanneer de bediende de baas wordt en haar toekomst
en mogelijkheden verspeelt. Ze gaan zich gedragen
alsof het haar eigen was, en dat is waar alles begon:<br/>
wanneer de bediende de baas wordt en haar toekomst<br/>
en mogelijkheden verspeelt. Ze gaan zich gedragen<br/>
alsof je van hun bent, zei Maud. Dit was het gedoe
om die bleekgele japon, waarvan Helen zei dat Maud hem
haar had gelaten, maar dat vergeten was. Hij bleef er buiten
alsof je van hun bent, zei Maud. Dit was het gedoe<br/>
om die bleekgele japon, waarvan Helen zei dat Maud hem <br/>
haar had gelaten, maar dat vergeten was. Hij bleef er buiten<br/>
maar die jurk was zo duur als het Koninkrijk, meesteres tot slaaf.
De prijs was afgunst en list. De grote kerk, de
rokende mesthoop langs de lagune, kinderen renden als biggen.
maar die jurk was zo duur als het Koninkrijk, meesteres tot slaaf.<br/>
De prijs was afgunst en list. De grote kerk, de<br/>
rokende mesthoop langs de lagune, kinderen renden als biggen.<br/>
Als Historie ze beschouwde als varkens, was dat Circe,
een schooljuf met haar toverstok, vlaggemasten bij de viering
van heiligen in de optocht langs de verse latrines.
Als Historie ze beschouwde als varkens, was dat Circe,<br/>
een schooljuf met haar toverstok, vlaggemasten bij de viering<br/>
van heiligen in de optocht langs de verse latrines.<br/>
Dus Plunkett besliste dat wat de plaats nodig had
zijn ware plaats in de his-torie was, dat hij uren
besteedde aan Helen, aan onderzoek, dat hij volhardde
Dus Plunkett besliste dat wat de plaats nodig had<br/>
zijn ware plaats in de his-torie was, dat hij uren <br/>
besteedde aan Helen, aan onderzoek, dat hij volhardde<br/>
in het gezoem van gigantische motten in het zwijgzame huis.
Geheugenmachines. De vlinderjurk was de hare,
of van haar naamgenoot, in de Battle of the Saints.
in het gezoem van gigantische motten in het zwijgzame huis.<br/>
Geheugenmachines. De vlinderjurk was de hare,<br/>
of van haar naamgenoot, in de Battle of the Saints. <br/>