33 lines
1.3 KiB
Markdown
33 lines
1.3 KiB
Markdown
III
|
|
|
|
Achille piste in het donker, en sloot vervolgens de onderdeur.<br/>
|
|
Hij was roestig van de zeebries. Hij tilde de vispan<br/>
|
|
met de krab van een hand; in een hol onder de hut
|
|
|
|
verborg hij de betonnen opstap. Terwijl hij de opslag naderde,<br/>
|
|
zoutte de ochtendbries hem lopend door de grijze straat<br/>
|
|
langs slaapvaste huizen onder natrium strepen
|
|
|
|
van straatlampen, naar het droge asfalt dat zijn tenen schraapte;<br/>
|
|
hij telde de kleine blauwe vonken van losse sterren.<br/>
|
|
Bananenblad knikte naar de golvende
|
|
|
|
woede van hanen, hun kreten krijtend als rode kalk<br/>
|
|
die heuvels op een bord tekent. Als zijn leraar, wachtend,<br/>
|
|
schuurde de branding zijn vaste tred.
|
|
|
|
Toen ze elkaar zagen bij de muur van het betonnen kot<br/>
|
|
was de morgenster teruggestapt, haatte de geur<br/>
|
|
van netten en visdarm; het licht was hard van boven
|
|
|
|
en er was een horizon. Hij legde het net bij de deur<br/>
|
|
van de opslag en waste zijn handen in de bak.<br/>
|
|
De branding verhief zijn stem niet. Zelfs de magere honden
|
|
|
|
rond de kano's waren kalm. Een fles absinthe<br/>
|
|
ging rond bij de vissers, ze maakten smakkende geluiden<br/>
|
|
en schudden door de bittere bast waarvan het gebrouwen was.
|
|
|
|
Dit was het licht waar Achille gelukkig in was.<br/>
|
|
Als, voordat hun handen de boorden vastpakten, ze voor<br/>
|
|
de zee-wijdsheid stonden, klaar voor de dag.
|