46 lines
2 KiB
Markdown
46 lines
2 KiB
Markdown
III</br>
|
|
|
|
Ze dacht: ik had een droom van dit huis met een bos eromheen,</br>
|
|
met bomen uit een boek en bloemen die ik nog nooit had gezien.</br>
|
|
Deel van een kazerne, zonder het lawaai eromheen</br>
|
|
|
|
maar cicades die kwetterden net als mijn naaimachine.</br>
|
|
Ik hield van jong teakhout met lijven glimmend als berken</br>
|
|
in licht dat sproeten scheen op de luipaard schaduw van het pad,</br>
|
|
|
|
zwaluwen zouden in de avond met hun zigzaggende steken</br>
|
|
de zijden lucht borduren, of pronken rond het vogelbad</br>
|
|
Ik zag het toen we hier kwamen. Onbenaderbaar</br>
|
|
|
|
klif aan de ene kant, maar zijn richels een broedplaats</br>
|
|
voor vouwende reigers en meeuwen, en mijn teakhouten tafel</br>
|
|
met poten als leeuwenklauwen en zijn gepolijste blad</br>
|
|
|
|
bedekt met fijn geschulpt linnen, wit als het schuim van de zee,</br>
|
|
en klinkend kristal, met verse kransen van orchideeën</br>
|
|
als op de Herdenkingsdag, aan de voet van mijn kandelaar van messing</br>
|
|
|
|
ter ere van Dennis vooral, en de plaatskaartjes</br>
|
|
naast het porcelein van mijn grote lelieblad borden.</br>
|
|
Heb ik piano gespeeld, om aan dinerkaarsen te denken</br>
|
|
|
|
en vlaggen en lansen, sinds we door de bruidskapel schreden</br>
|
|
onder gekruiste zwaarden? Daarna, mijn terrine met forse grepen</br>
|
|
in de handen van Helen, haar mutsje wit als mijn servetten</br>
|
|
|
|
die in de vergulde houders zaten. Ze zette het recht,</br>
|
|
en stapte terug in de schaduw, die paste bij haar fijne huid.<br/>
|
|
Ach wat jammer, dat meisje! Ik schepte de geurige damp</br>
|
|
|
|
van mijn stoofpot in flinke porties, het duister vol vuurvliegjes</br>
|
|
die de blaadjes nooit vangen. Het is zo helder als een droom</br>
|
|
maar echter. Nou, zo hebben mensen eeuwen geleefd,</br>
|
|
|
|
met kaarsen en deuntjes op de piano,</br>
|
|
liefdesliedjes vervagend over een zee van vuurvliegjes,</br>
|
|
hun monden rond als de maan boven een zwarte kano</br>
|
|
|
|
zoals die ene waar ik vandaag om moest lachen: _In God We Troust_.</br>
|
|
Maar ja we vertrouwen allen op Hem, en dat is waarom we </br>
|
|
de vrede kennen van een rondzwervend hart, als het een huis vindt.</br>
|
|
|