91 lines
3.6 KiB
Markdown
91 lines
3.6 KiB
Markdown
III<br/>
|
|
|
|
Verderop de strakblauwe heuvels had je orchideeën<br/>
|
|
die groeiden langs de paden. Soms liet een harsige<br/>
|
|
houthakker ze schrikken, zijn tas vol slangekoppen<br/>
|
|
|
|
om aan de Staat te verpatsen. Hij liep zonder geluid,<br/>
|
|
een koker van licht hengelde over de vloer van het woud<br/>
|
|
zonder de varens te beroeren, zijn voetzolen stil als het mos.<br/>
|
|
|
|
Door de stompjes van zijn bruine tanden wees hij op de bergkam<br/>
|
|
met gapende afgronden van dalen, waar rook opsteeg<br/>
|
|
uit een houtskoolkuil, en onder de rook de lijnen<br/>
|
|
|
|
van een witte, vergeetachtige Atlantische oceaan, met een <br/>
|
|
buiging en een zegen in het Patois met oude Afrikaanse tekens,<br/>
|
|
geluidloos als licht op de weg die ze hem zagen gaan.<br/>
|
|
|
|
Engeland was voor hem slechts de plaats van zijn afkomst.<br/>
|
|
Best raar dat hij koos, niet voor de idyllische plekjes --<br/>
|
|
redelijk bladerdek boven redelijke aarde --<br/>
|
|
|
|
maar voor die luidruchtige bossen op ongeletterde bergen,<br/>
|
|
die bronnen die een dialect spraken dat zijn geest kalmeerde<br/>
|
|
meer dan kastelen op weides. Hij koos de rust<br/>
|
|
|
|
van heiige Oceaan verontrust door de zoute wind!<br/>
|
|
Anderen zagen het als "Terug naar de natuur,"<br/>
|
|
maar baai na halvemaanvormige baai heelden zijn wond.<br/>
|
|
|
|
Er was een hoop op het eiland dat Maud haatte:<br/>
|
|
het vocht dat de boeken liet rotten; dat was het ergst.<br/>
|
|
Het kroop door de gesluierde piano en richtte een <br/>
|
|
|
|
verwoesting aan onder de vilten hamertjes, dus de stemmer kostte<br/>
|
|
een behoorlijk fortuin. En dan het chaotische licht<br/>
|
|
onder het propvolle marktdak; alle soorten insekten,<br/>
|
|
|
|
regenvliegen vooral; een kleine verwoestende termiet<br/>
|
|
die huizen in de as legde en ramen blind achterliet;<br/>
|
|
Amerikanen op slippers slenterend langs de oevers --<br/>
|
|
|
|
die waren de pest nu, erger dan de insekten<br/>
|
|
die, tenminste, inheems waren. Relifanaten in tulband<br/>
|
|
die met kaarsen vrouwen verleiden tot sektes,<br/>
|
|
|
|
de snelheid van de afgeladen bussen waar <br/>
|
|
de snelweg recht was, kometen slingerden aan je voorbij<br/>
|
|
en sloegen een gat in je hart; de donkere moesson<br/>
|
|
|
|
van de genadeloze Juli, met zonlicht in vlekken<br/>
|
|
veranderlijk als Helen, de schuine, amandelvormige ogen<br/>
|
|
van haar ebbenzwarte schoonheid. Maar dan stroomde<br/>
|
|
|
|
een uitgelaten zon over Maud's tuin, overstromend<br/>
|
|
licht op engelachtige lelies, gele kelken<br/>
|
|
van morning-glories en het serafijnen kant van Queen Anne's.<br/>
|
|
|
|
Precies toen zag hij de vlinder, zittend op een blad<br/>
|
|
als een nerveuze vlag. Ze was hem gevolgd naar hier.<br/>
|
|
De openende panelen pulseerden met zijn kloppende bloed,<br/>
|
|
|
|
de vleugelvormige palmen in hun gespeelde gebed<br/>
|
|
voor ze zich verwijdden, als de ogen van Maud's scharen<br/>
|
|
langs de zoom. Was hij veroordeeld haar te zien<br/>
|
|
|
|
elke keer als er een opfladderde in Maud's tuin?<br/>
|
|
Wat wilde ze? Dat Historie haar verbande om haar <br/>
|
|
diefstal van de gele japon? Had ze behoefte aan zijn vergeving?<br/>
|
|
|
|
Na een tijdje werd het geluk steeds zwaarder.<br/>
|
|
Alleen de doden verdragen het in het paradijs,<br/>
|
|
en het voelde zelfzuchtig zo lang. Het leek hem of<br/>
|
|
|
|
de levenloze, gele panelen waren geschilderd met haar ogen.<br/>
|
|
Er is teveel armoede onder ons. Elke bladzij<br/>
|
|
bepaalt zijn begrenzing. Elke wortel heeft een verhaal.<br/>
|
|
|
|
"Het is zo kalm. Het is als Adam en Eva opnieuw,"<br/>
|
|
fluisterde Maud. "Vóór de slang. Zonder alle zonde"<br/>
|
|
En hun vrede was zo diep, ze zaten in de Rover<br/>
|
|
|
|
te luisteren naar de bamboe. Hij startte de motor<br/>
|
|
en de schokten hobbelend over de trenzen, slingerden<br/>
|
|
op de kreunende veren naar beneden, de platte werkelijkheid van de wereld.<br/>
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|