30 lines
1.2 KiB
Markdown
30 lines
1.2 KiB
Markdown
II
|
|
|
|
Hij voelde het dorp in zijn rug, hoorde de zeeruis<br/>
|
|
van auto's verderop. De zeezwaluw bekeek hem.<br/>
|
|
En twitterde zeewaarts, opgeslokt in een schuimende wolk.
|
|
|
|
Zo lang als het duurt dat een druppel verdampt<br/>
|
|
op de was van een taroblad, lag Philoctète<br/>
|
|
op zijn gekiezelde rug op de hete aarde en keek naar de lucht.
|
|
|
|
waar witte continenten in zijn geografie bewogen. <br/>
|
|
Hij vroeg God's vergeving. Boven de stille baai<br/>
|
|
rook het gras goed en de metamorfose van wolken was mooi in zijn ogen.
|
|
|
|
Hij hoorde strijders zich haasten naar de strijd,<br/>
|
|
maar het was wind die door de yams woei. Het geluid<br/>
|
|
van trillende speren van palmen. Herders met vee,
|
|
|
|
zouden geen steden stichten. Ze waren gevondenen.<br/>
|
|
Niet voorbestemd om te winnen, zij waren de overwonnenen.<br/>
|
|
Die niets te gronde zouden richtten. Zij waren de grond.
|
|
|
|
Hij zou de ziel van geduld zijn, als een oud paard<br/>
|
|
op een hoef stampend in de wei, zijn manen schuddend<br/>
|
|
of zwaaiend met zijn staart tegen de vliegen rond de wond;
|
|
|
|
als een paard de pijn dragen kon, dan ook een mens.<br/>
|
|
Steunend op een tak probeerde hij zijn dode hoef<br/>
|
|
op de verende grond. Het voelde licht als een spons.
|
|
|