101 lines
4.1 KiB
Markdown
101 lines
4.1 KiB
Markdown
I
|
|
|
|
Zachtjes zette Major Plunkett zijn Guinness neer, veegde<br/>
|
|
de rijp van goudschuim op zijn gepensioneerde snor<br/>
|
|
weg met een golvende tong. Ernaast nipte Maud
|
|
|
|
van haar biertje, stilletjes, echtgenotelijk. Onder het strodak<br/>
|
|
ontworpen als een Afrikaanse hut in een verweerd dorp<br/>
|
|
was het raffia decor leeg. Hij hoorde het piepen
|
|
|
|
van Maud's gewicht als ze verzitte. Het gewone beeld<br/>
|
|
van wolken in _full canvas_ bewoog naar Martinique.<br/>
|
|
Dit was hun drinkplaats, deze vaste gewoonte,
|
|
|
|
de mast te laten zakken op deze raffia stoelen<br/>
|
|
eens per week om één uur tussen de zandbank en de boerderij,<br/>
|
|
nadat Maud haar orchideën bezorgd had, al deze jaren
|
|
|
|
van zelfbevragende stilte. Maud draaide aan de eindjes<br/>
|
|
van vochtige krullen in haar nek. De Major drumde op<br/>
|
|
de rand van de bar en verfrommelde een rietje. Hun stilte
|
|
|
|
was hun gemeenschappelijkheid. Ze waren hier al<br/>
|
|
sinds de oorlog en zijn trauma. Varkens. Orchideën. Hun huwelijk<br/>
|
|
een zilveren jubileum van helder water
|
|
|
|
dat glinsterde als Glen-da-Lough in Wicklow waar Maud<br/>
|
|
vandaan kwam, maar voor Dennis in zijn khaki hemd<br/>
|
|
en wijde shorts waarin hij met Monty gediend had
|
|
|
|
waren de korstige toeristen lijken in de woestijn<br/>
|
|
van het Afrika Korps. _Pro Rommel, pro mori._<br/>
|
|
De regimenten brandies verstijfden op de plank
|
|
|
|
naast Napoleon's cognac. Geschiedenis<br/>
|
|
in een stoffige Beefeater's Gin. We namen van deze<br/>
|
|
groene eilanden als olijven uit een schaal,
|
|
|
|
snoepten van het vlees, en spogen de pit in een bakje,<br/>
|
|
zaden van een meloen. _Pro honoris causa_. <br/>
|
|
maar voor wiens eer diende die wond aan zijn hoofd?
|
|
|
|
Dit was hun zaterdag. Niet het café op de hoek,<br/>
|
|
niet de smeedijzeren Victoria. Hij was eruit gestapt<br/>
|
|
uit dat hol met middle-class zakken, een oude club
|
|
|
|
met de dikste billen die een vlo kon vinden,<br/>
|
|
een replica van de Raj, met gin-en-tonic<br/>
|
|
van zwarte, in het wit gestoken dienaars, wier oren
|
|
|
|
het verschil niet hoorden tussen een tweedehands<br/>
|
|
autoverkoper uit Manchester en de echt neppe<br/>
|
|
klanken van ex-landgenoten. Hij was geen officier
|
|
|
|
maar zei tot zijn eigen verbazing dingen als "Luverly,"<br/>
|
|
"Right-o," en Jezus Christus, "Ta!" in een rieten stoel<br/>
|
|
met de andere zakken en beantwoordde hun harde volley
|
|
|
|
in de klassenstrijd. Allemaal leugenaars<br/>
|
|
die hun afkomst verhulden, het onuitroeibare Cockney,<br/>
|
|
overdreven ongeduldig. Kleibonken uit Lancashire
|
|
|
|
verrast door obers, duurder doen dan hun waarde<br/>
|
|
en hun knierode vrouwen met een dialect als bestek<br/>
|
|
dat uit de la viel. Voor hén werden de velden van zijn eer,
|
|
|
|
de woestijnoorlog onder Montgomery<br/>
|
|
en de lila bloemen onder de kruizen<br/>
|
|
geconserveerd als augurken in club Victoria.
|
|
|
|
Hij had de officierstoon gespeeld. Hoewel hij zich schaamde,<br/>
|
|
had het zich uitbetaald. Het gruis in de keel, de Rover,<br>
|
|
al dat soort dingen. De khaki shorts die zijn vergeten verleden
|
|
|
|
proclameerden. Ach, dat was allemaal voorbij,<br/>
|
|
maar de klassenstrijd niet, die de doden vernederde<br/>
|
|
geveld in het zand, voorbij Alexandrië.
|
|
|
|
Vlaggen gespeld op een kaart. Liggende kruizen<br/>
|
|
van toeristen uitgestrekt, ver van de rode vlag van de strandwacht,<br/>
|
|
zoals zijn kameraden onder het zand dat hun ogen sloot.
|
|
|
|
Waar was het voor nodig geweest? Een krijsende doedelzak.<br/>
|
|
En waarom ook niet? Oorlogsglorie is voor de legerkapel;<br/>
|
|
de jongens uit de steden; ze vielen, net als die Yanks,
|
|
|
|
in een zon, dubbel zo fel, die van Tobruk en Alamein,<br/>
|
|
hun lichamen zwart in de schaduw van verpletterde tanks,<br/>
|
|
hun lijken als handdoeken naar de schaduw onder de palmen gesleept.
|
|
|
|
Die lijnen van de witte branding ruisten als applaudisserende straten<br/>
|
|
samen met het achtste legioen, toen Montgomery de rug van het<br/>
|
|
Afrika Korps had gebroken. Kerels in witte lakens
|
|
|
|
gooiden hun petten als buiswater toen we Tobruk binnenreden<br/>
|
|
en ik leunde op de tank toen de doedelzakken krijsten<br/>
|
|
en achter ons de lachende Tommies. Ik huilde van trots.
|
|
|
|
Tranen prikten in zijn ogen. Maud reikte langs de schaal<br/>
|
|
en pakte zijn vingers. Ze kon hem van binnen zien,<br/>
|
|
het trauma in zijn hoofd. Zijn witte zuster. Zijn officier.
|