omeros/boek1_hoofdstuk11_deel2.md
Shautvast 1c5eaef8ad h11
2024-09-04 21:28:58 +02:00

33 lines
1.5 KiB
Markdown

II<br/>
In deze periode raakte hij steeds meer verzwolgen in<br/>
boeken, een professor op sokken. Hij zat binnen. Maud<br/>
dacht dat het zijn wond was. Als ze hem zijn thee bracht,<br/>
knikte hij richting de bijzettaffel, en dan liet<br/>
ze hem maar tussen zijn pyramides van boeken en kaarten,<br/>
en de balsahouten vloot die hij met een scalpel had gesneden,<br/>
terwijl zij de hare dronk in de schaduw tussen haar orchideeën.<br/>
Schemer verduisterde de potten, een Alamanda kelk<br/>
bronsde in de brandende avondlucht en smolt weg in de nacht.<br/>
Dennis was nog aan het werk, toen ze terug naar binnen ging.<br/>
Het bureau was donker, behalve een groene vijver van licht<br/>
op het laken gegooid door een lamp zo krom als een reiger.<br/>
Ze ging zitten op een stoel naast hem. Hij zei niks,<br/>
en de thee was onaangeraakt. Eén vinger volgde de lijn<br/>
op de één of andere kaart, en een neus als de snavel van een fregat,<br/>
scheerde over de witte bladzij. Ze had zich nooit eenzamer gevoeld.<br/>
Een lichte regen waste de sterren. Ze leken niet ver.<br/>
Maud zuchtte en ging maar naar boven. Ze voelde de witte zee<br/>
zijn ruis langzaam verliezen, toen ze de ramen sloot;<br/>
bestudeerde de kaart op haar arm, en ontknoopte <br/>
hardhandig de bruidsstrik van het muskietengordijn,<br/>
en strekte het naar de hoeken van het gespannen paneel,<br/>
droeg de strooien mand met het kleurige garen erin<br/>
naar divan beneden, haar naalden waren zo vlot als zijn pen.<br/>