added linebreaks

boek1_hoofdstuk1_deel1.md

@@ -4,90 +4,90 @@
 
 deel 1
 
-"Dus zó, op een morgen, sneden we die kano's."
-Philoctète glimlacht naar de toeristen, die proberen
-zijn ziel met camera's te vangen. "Als de wind nieuws brengt
+"Dus zó maakten we vroeger die kano's."<br/>
+Philoctète glimlacht naar de toeristen, die proberen<br/>
+zijn ziel met camera's te vangen. "Als de wind het nieuws brengt
 
-naar de _laurier-canelles_, trillen hun bladeren
-het moment dat de bijl van zonlicht de ceders raakt
+naar de _laurier-canelles_, gaan hun bladeren trillen<br/>
+het moment dat de bijl van zonlicht de ceders raakt<br/>
 omdat ze de bijl in onze eigen ogen konden zien.
 
-Wind, hef de varens. Ze klinken als de zee die ons voedt,
-ons leven als vissers. En de varens knikten: 'Ja,
+Wind, hef de varens. Ze klinken als de zee die ons voedt,<br/>
+ons leven als vissers. En de varens knikten: 'Ja,<br/>
 de bomen moeten dood.' De vuisten strak in de zakken,
 
-want de hoogten waren fris en onze adem maakte veren
-als de mist, we delen de rum. Eenmaal terug, 
+want de hoogten waren fris en onze adem maakte veren<br/>
+als de mist, we delen de rum. Eenmaal terug, <br/>
 gaf het ons de geest in moordenaars te veranderen.
 
-Ik hef de bijl en bid om kracht in mijn handen
-om de eerste ceder te raken. Dauw vult mijn ogen,
+Ik hef de bijl en bid om kracht in mijn handen<br/>
+om de eerste ceder te raken. Dauw vult mijn ogen,<br/>
 maar ik vuur nog een witte rum. Vooruit dan."
 
-Voor wat extra zilver, onder een zee amandel
-toont hij een litteken door een roestig anker,
+Voor wat extra zilver, onder een zee amandel<br/>
+toont hij een litteken door een roestig anker,<br/>
 rolt één broekspijp op met de rijzende klacht
 
-van een schelp. Het is gerimpeld als de corona
-van een zeeëgel. Hij zegt niet hoe het geheeld is.
+van een schelp. Het is gerimpeld als de corona<br/>
+van een zeeëgel. Hij zegt niet hoe het geheeld is.<br/>
 "Er zijn dingen" - hij glimlacht - "meer waard dan een dollar."
 
-Hij liet het aan de kletsende waterval
-om zijn geheim te te schenken aan La Sorcière , sinds
+Hij liet het aan de kletsende waterval<br/>
+om zijn geheim te te schenken aan La Sorcière , sinds<br/>
 de hoge laurieren voor de roep van de duif vielen
 
-om zijn zang te geven aan de blauwe stille bergen 
-waar praatgrage stroopmjes het dragen tot bij de zee
+om zijn zang te geven aan de blauwe stille bergen<br/>
+waar praatgrage stroopmjes het dragen tot bij de zee<br/>
 in stilstaande poelen waar voorntjes door schieten
 
-en een reiger rietstengels kruist met een roestige kreet
-de modder steekt en steekt een voet geheven.
+en een reiger rietstengels kruist met een roestige kreet<br/>
+de modder steekt en steekt een voet geheven.<br/>
 Dan wordt de stilte doormidden gezaagd door een waterjuffer
 
-als alen hun naam schrijven in het heldere zand
-waar de zon de rivier zijn herinnering beschijnt
+als alen hun naam schrijven in het heldere zand<br/>
+waar de zon de rivier zijn herinnering beschijnt<br/>
 en golven grote varens knikken naar de zee zijn zang.
 
-Hoewel vuur de aarde vergeet van waar het oprijst,
-en netels de holen bedekken waar de laurieren vielen,
+Hoewel vuur de aarde vergeet van waar het oprijst,<br/>
+en netels de holen bedekken waar de laurieren vielen,<br/>
 hoort de leguaan de bijlen, wolk in de ogen
 
-op zijn verloren naam, toen het kruipende eiland 
-"Iounalao" heette, "Waar de leguaan woont."
+op zijn verloren naam, toen het kruipende eiland<br/>
+"Iounalao" heette, "Waar de leguaan woont."<br/>
 Maar, hij neemt zijn tijd, de leguaan klimt
 
-in het scheepstuig van klimop, keelzak opgezet,
-schouders in de zij, zijn eigenwijze staart
+in het scheepstuig van klimop, keelzak opgezet,<br/>
+schouders in de zij, zijn eigenwijze staart<br/>
 bewegend met het eiland. De gespleten peulen van zijn ogen
 
-gerijpt in een slaap die eeuwen duurde,
-die opklom met de rook van de Arowakken, tot een nieuw ras
+gerijpt in een slaap die eeuwen duurde,<br/>
+die opklom met de rook van de Arowakken, tot een nieuw ras<br/>
 dat de hagedis niet kende, de bomen stond op te meten.
 
-Dit waren de zuilen die vielen, een blauwe ruimte
-voor een nieuwe God, waar de oude goden stonden.
+Dit waren de zuilen die vielen, een blauwe ruimte<br/>
+voor een nieuwe God, waar de oude goden stonden.<br/>
 De eerste god was een gomboom. De generator
 
-begint met gejammer, en een haai die de kaak opzij heeft
-joeg de snippers als makrelen over het water
+begint met gejammer, en een haai die de kaak opzij heeft<br/>
+joeg de snippers als makrelen over het water<br/>
 in de trillende planten. Nu zetten ze de zaag stil,
 
-nog heet trillend om de verse wond te bekijken.
-Ze schraapten de mossige woekeringen weg, en trokken
+nog heet trillend om de verse wond te bekijken.<br/>
+Ze schraapten de mossige woekeringen weg, en trokken<br/>
 de wond vrij van het bladernet waarmee het verbonden was
 
-met deze aarde, en knikten. De generator sloeg 
-aan het werk en de snippers vlogen nog sneller en 
+met deze aarde, en knikten. De generator sloeg <br/>
+aan het werk en de snippers vlogen nog sneller en <br/>
 de haaietanden beten gelijkmatig. Ze bedekten de ogen
 
-om het versplinterde nest. Nu over de weides
-met bananen, hees het eiland de horens. Zonlicht
+om het versplinterde nest. Nu over de weides<br/>
+met bananen, hees het eiland de horens. Zonlicht<br/>
 druppelde op de valleien, bloed spatte op de ceders.
 
-en over de struiken stroomde licht van een offer.
-Een gomboom kraakte. Zijn bladeren een enorme
+en over de struiken stroomde licht van een offer.<br/>
+Een gomboom kraakte. Zijn bladeren een enorme<br/>
 tarp zonder stokken. Het krakend geluid
 
-deed de vissers terugdeinzen, de mast helde over
-leunde langzaam richting de troggen van varens, en de grond
+deed de vissers terugdeinzen, de mast helde over<br/>
+leunde langzaam richting de troggen van varens, en de grond<br/>
 trilde onder de voeten in golven, toen waren de golven voorbij.

boek1_hoofdstuk1_deel2.md

@@ -1,81 +1,81 @@
 deel 2
 
-Achille keek op van het gat dat de laurier achterliet.
-Hij zag het gat zacht helen met het schuim
+Achille keek op van het gat dat de laurier achterliet.<br/>
+Hij zag het gat zacht helen met het schuim<br/>
 van een wolk als een breker. Toen zag hij de vlugge zwaluw
 
-surfend over de branding-wolk, een klein ding, ver van huis,
-verward door de golvende blauwe heuvels. Een doornstruik
+surfend over de branding-wolk, een klein ding, ver van huis,<br/>
+verward door de golvende blauwe heuvels. Een doornstruik<br/>
 greep zijn hiel. Hij rukte zich los. Om hem heen werden meer schepen
 
-gevormd door de zaag. Met zijn kapmes maakte hij 
-vlug een kruis, zijn duim raakte zijn lippen
+gevormd door de zaag. Met zijn kapmes maakte hij <br/>
+vlug een kruis, zijn duim raakte zijn lippen<br/>
 terwijl de bijlen de hoogte in rinkelden. Hij zwaaide het ijzer,
 
-en hakte de armen van de dode god, knoest na knoest,
-wrikte de aders los van de stronk terwijl hij bad:
+en hakte de armen van de dode god, knoest na knoest,<br/>
+wrikte de aders los van de stronk terwijl hij bad:<br/>
 "Boom! Jij kunt een kano zijn. Of anders kun je het niet!"
 
-De bebaarde ouderen verdroegen de decimatie
-van hun volk zonder een woord te uiten
+De bebaarde ouderen verdroegen de decimatie<br/>
+van hun volk zonder een woord te uiten<br/>
 in de taal die ze spraken als één natie,
 
-de taal die ze hun jonge scheuten leerden: van gebabbel in de torens
-van de ceders tot groene klinkers van de _bois-campēche_.
+de taal die ze hun jonge scheuten leerden: van gebabbel in de torens<br/>
+van de ceders tot groene klinkers van de _bois-campēche_.<br/>
 De _bois-flot_ hield zijn mond net als de _laurier-cannelle_,
 
-de roodhuidige _logwood_ verdroeg de doorns in zijn vlees,
-terwijl het Arowakse dialect krakeelde in de geur
+de roodhuidige _logwood_ verdroeg de doorns in zijn vlees,<br/>
+terwijl het Arowakse dialect krakeelde in de geur<br/>
 van een harsig kampvuur dat de bladeren bruin kleurde
 
-met krullende tongen, dan as, en hun taal ging verloren.
-Als barbaren die over de zuilen stappen die ze gevloerd hebben
+met krullende tongen, dan as, en hun taal ging verloren.<br/>
+Als barbaren die over de zuilen stappen die ze gevloerd hebben<br/>
 schreeuwden de vissers. De goden waren eindelijk gevallen.
 
-Als dwergen hakten ze de stammen van gerimpelde reuzen,
-voor peddels en riemen. Ze werkten met dezelfde 
+Als dwergen hakten ze de stammen van gerimpelde reuzen,<br/>
+voor peddels en riemen. Ze werkten met dezelfde <br/>
 concentratie als een leger vuurmieren.
 
-Maar woedende muggen, kwaad door de rook 
-voor het onteren van hun bos, bleven Achille steken.
+Maar woedende muggen, kwaad door de rook <br/>
+voor het onteren van hun bos, bleven Achille steken.<br/>
 Hij wreef rum op zijn polsen opdat ze
 
-platgeslagen tot sterren tenminste dronken zouden sterven.
-Ze gingen voor zijn ogen. Omsingelend in een aanval
+platgeslagen tot sterren tenminste dronken zouden sterven.<br/>
+Ze gingen voor zijn ogen. Omsingelend in een aanval<br/>
 die hem tot blinde tranen dreef. Hij trok zich terug
 
-naar de hoge bamboe als de Arowak schutters
-vluchtend voor de musketten van krakende stammen
+naar de hoge bamboe als de Arowak schutters<br/>
+vluchtend voor de musketten van krakende stammen<br/>
 geleid door het vuur en de woedende bijl
 
-die hakt op de takken. De mannnen bonden de dikke stammen eerst
-met verse hennep en rolden ze als mieren naar een klif
+die hakt op de takken. De mannnen bonden de dikke stammen eerst<br/>
+met verse hennep en rolden ze als mieren naar een klif<br/>
 om langs de hoge netels neer te storten. Ze kregen die dorst 
 
-naar de zee vanwaar hun bebladerde lijven waren geboren.
-Nu ploegden in hun haast om kano's te worden 
+naar de zee vanwaar hun bebladerde lijven waren geboren.<br/>
+Nu ploegden in hun haast om kano's te worden <br/>
 de stammen door golfbrekers van struiken, en maakten gaten
 
-van keien, ze voelden geen dood in zichzelf, maar nut -
-de zee te bedekken, rompen te zijn. Dan, op het strand, kregen ze 
+van keien, ze voelden geen dood in zichzelf, maar nut -<br/>
+de zee te bedekken, rompen te zijn. Dan, op het strand, <br/>kregen ze 
 houtskool in hun holtes, uitgehakt door houwelen.
 
-Een oplegger had hun gebonden lijven gedragen.
-Het smeulende houtskool doorboorde dagenlang de korjalen
+Een oplegger had hun gebonden lijven gedragen.<br/>
+Het smeulende houtskool doorboorde dagenlang de korjalen<br/>
 totdat de hitte het hout wijd genoeg had gemaakt met spanten en boorden.
 
-Onder zijn kloppende beitel voelde Achille hun holtes
-ademen om de zee te voelen, reikend naar de waas van
+Onder zijn kloppende beitel voelde Achille hun holtes<br/>
+ademen om de zee te voelen, reikend naar de waas van<br/>
 vogels op een zandbank, de snavels van hun gekliefde boegdelen.
 
-Toen paste alles. De bootjes kropen over het zand
-als honden met een tak in de bek. De priester
+Toen paste alles. De bootjes kropen over het zand<br/>
+als honden met een tak in de bek. De priester<br/>
 besprenkelde hen met een klok. Toen maakte hij het zwaluwteken.
 
-Toen hij lachte om Achilles kano, _In God we troust_,
-Zei Achille: "Laat het! Het is God's spelling en de mijne."
+Toen hij lachte om Achilles kano, _In God we troust_,<br/>
+Zei Achille: "Laat het! Het is God's spelling en de mijne."<br/>
 Na de mis, op een morgen, enterden de kano's de laagten
 
-de ondieptes in koorhemd en hun knikkende korjalen
-kwamen overeen met de golven hun leven als boom te vergeten;
+de ondieptes in koorhemd en hun knikkende korjalen<br/>
+kwamen overeen met de golven hun leven als boom te vergeten;<br/>
 één diende Hector, een ander Achilles.

boek1_hoofdstuk1_deel3.md

@@ -1,31 +1,31 @@
-Achille piste in het donker, sloot toen de onderdeur.
-Hij was roestig van de zeebries. Hij tilde de vispan
+Achille piste in het donker, sloot toen de onderdeur.<br/>
+Hij was roestig van de zeebries. Hij tilde de vispan<br/>
 met de krab van een hand; in een hol onder de hut
 
-verborg hij de betonnen stap. Terwijl hij de opslag naderde,
-zoutte de ochtendbries hem lopend door de grijze straat
+verborg hij de betonnen stap. Terwijl hij de opslag naderde,<br/>
+zoutte de ochtendbries hem lopend door de grijze straat<br/>
 langs slaapvaste huizen onder natrium stroken
 
-van straatlampen, naar het droge asfalt dat zijn tenen schraapte
-telde hij de blauwe vonken van enkele sterren.
+van straatlampen, naar het droge asfalt dat zijn tenen schraapte<br/>
+telde hij de blauwe vonken van enkele sterren.<br/>
 Bananenblad knikte naar de golvende
 
-woede van hanen, hun kreten krijtend als rode kalk
-die heuvels op een bord tekent. Als zijn leraar, wachtend,
+woede van hanen, hun kreten krijtend als rode kalk<br/>
+die heuvels op een bord tekent. Als zijn leraar, wachtend,<br/>
 schuurde de branding zijn vaste tred.
 
-Toen ze elkaar zagen bij de muur van het betonnen kot
-was de morgenster teruggestapt, haatte de geur
+Toen ze elkaar zagen bij de muur van het betonnen kot<br/>
+was de morgenster teruggestapt, haatte de geur<br/>
 van netten en visdarm; het licht was hard van boven
 
-en er was een horizon. Hij legde het net bij de deur
-van de opslag en waste zijn handen in de bak.
+en er was een horizon. Hij legde het net bij de deur<br/>
+van de opslag en waste zijn handen in de bak.<br/>
 De branding verhief zijn stem niet. Zelfs de magere honden
 
-rond de kano's waren kalm. Een fles absinthe
-ging rond bij de vissers, maakten smakkende geluiden
+rond de kano's waren kalm. Een fles absinthe<br/>
+ging rond bij de vissers, maakten smakkende geluiden<br/>
 en schudden door de bittere bast waarvan het gebrouwen was.
 
-Dit was het licht waar Achille gelukkig in was.
-Als, voordat hun handen de boorden vastpakten, ze voor
+Dit was het licht waar Achille gelukkig in was.<br/>
+Als, voordat hun handen de boorden vastpakten, ze voor<br/>
 de zee wijdsheid stonden, klaar voor de dag.

boek1_hoofdstuk2_deel1.md

@@ -1,65 +1,65 @@
 I
 
-Hector was er. Theofile ook. In dit licht,
-hebben ze alleen christelijke namen. Placide, Pancreas,
+Hector was er. Theofile ook. In dit licht,<br/>
+hebben ze alleen christelijke namen. Placide, Pancreas,<br/>
 Chrysostom, Maljo, Philoctète, met zijn hoofd wit
 
-als gekrulde branding. Ze verscheepten riemen als lansen,
-plaatsen ze parallel in het graf van de scheepsboorden
+als gekrulde branding. Ze verscheepten riemen als lansen,<br/>
+plaatsen ze parallel in het graf van de scheepsboorden<br/>
 als man en vrouw. Schepten het vieze blad van de planken,
 
-openden knopen van de lichamen van meelzak zeilen,
-terwijl Hector, aan de vloedlijn, kort dank zei
+openden knopen van de lichamen van meelzak zeilen,<br/>
+terwijl Hector, aan de vloedlijn, kort dank zei<br/>
 met de zee als doopvont, voordat hij heupdiep, erin waadde.
 
-De rest liep op het strand met gelijke tred
-behalve schuimharige Philoctète. De wond op zijn scheen
+De rest liep op het strand met gelijke tred<br/>
+behalve schuimharige Philoctète. De wond op zijn scheen<br/>
 nog ongeheeld, als een stralende anemoon. Het was 
 
-van een schrapend, roestig anker. Het puntige ijzer
-sneed zijn huid in een golfslag. Hij boog naar het schuim
+van een schrapend, roestig anker. Het puntige ijzer<br/>
+sneed zijn huid in een golfslag. Hij boog naar het schuim<br/>
 druppelde er sisselend zout op. Hij zou weer rennen
 
-strompelend naar de zinloze schaduw van een amandel,
-met de tanden op elkaar, zwaaide ze uit in de schaamte
+strompelend naar de zinloze schaduw van een amandel,<br/>
+met de tanden op elkaar, zwaaide ze uit in de schaamte<br/>
 van zijn stank, en wéér lieten ze hem achter
 
-onder het luipaarden licht. Deze morgen gebeurde
-dezelfde gedoe weer opnieuw. Hij voelde de jaap draden
+onder het luipaarden licht. Deze morgen gebeurde<br/>
+dezelfde gedoe weer opnieuw. Hij voelde de jaap draden<br/>
 trekken tot in zijn kruis. Met zijn hinkelende stap
 
-hand op één knie, verliet hij het gedrukte strand
-en klauterde de vroege straat naar Ma Kilman's bar.
+hand op één knie, verliet hij het gedrukte strand<br/>
+en klauterde de vroege straat naar Ma Kilman's bar.<br/>
 Ze opende de winkel en zette de witte rum bij de hand.
 
-Zijn scheepsmaten zagen hem, haakten toen hun handen als ankers
-onder de romp, wiegden ze; de kiel schuurde door droog zand
+Zijn scheepsmaten zagen hem, haakten toen hun handen als ankers<br/>
+onder de romp, wiegden ze; de kiel schuurde door droog zand<br/>
 totdat nat zand hem stopte. De riemen deed ratelen
 
-die parallel midscheeps lagen; dan, op het geluid
-van vloeken en gebeden voor de stammen in de vorm van een wig
+die parallel midscheeps lagen; dan, op het geluid<br/>
+van vloeken en gebeden voor de stammen in de vorm van een wig<br/>
 de één na de ander, met rammelende botten
 
-gleden de boten naar de knabbelende waterlijn
-richting de geopende zee. De losse stammen tuimelden
+gleden de boten naar de knabbelende waterlijn<br/>
+richting de geopende zee. De losse stammen tuimelden<br/>
 in de branding, gesneuveld als strijders in een strijd 
 
-ergens aangespoeld op de overkant van de wereld.
-Gedragen naar een plek onder de manzanilla's
+ergens aangespoeld op de overkant van de wereld.<br/>
+Gedragen naar een plek onder de manzanilla's<br/>
 lagen ze gezicht naar boven, de zon bewoog over hun ogen
 
-met de blik van myrmidonen, aan de hiel weggesleept
-hoog boven de waterlijn waar de spookkrab schuilt.x 
+met de blik van myrmidonen, aan de hiel weggesleept<br/>
+hoog boven de waterlijn waar de spookkrab schuilt.<br/>
 De vissers veegden hun handen. Nu bereden alle kano's
 
-de roze golf van de morgen. Ze neigden hun boegen
-zachtjes, zoals staljongens met paarden doen bij zonsopgang,
+de roze golf van de morgen. Ze neigden hun boegen<br/>
+zachtjes, zoals staljongens met paarden doen bij zonsopgang,<br/>
 trekkend aan de lijnen als teugels aan de neus gehaakt - 
 
-_Prijs Hem, Morgenster, St. Lucia, Licht van mijn ogen_,
-Gooiden een hoosblik erin en vouwden hun lijven over de
+_Prijs Hem, Morgenster, St. Lucia, Licht van mijn ogen_,<br/>
+Gooiden een hoosblik erin en vouwden hun lijven over de<br/>
 dansende rompen, en roeiden, één riem lichtjes naar achter.
 
-Hector ontrolde zijn canvas om in te lopen op
-de meeuwen, hopend op terugkeer vóór die schelpkleurige
+Hector ontrolde zijn canvas om in te lopen op<br/>
+de meeuwen, hopend op terugkeer vóór die schelpkleurige<br/>
 schemer, wanneer de pelicanen laag overvliegen.

boek1_hoofdstuk2_deel2.md

@@ -1,89 +1,89 @@
 II
 
-In het haldfuister stond Seven Seas op en maakte koffie
-Zonlicht was bezig de ring van de horizon te verwarmen
+In het haldfuister stond Seven Seas op en maakte koffie<br/>
+Zonlicht was bezig de ring van de horizon te verwarmen<br/>
 en wolken rezen als broden. In de hitte van de 
 
-gloeiende ijzeren roos schoof hij de pan op de 
-ring en zette hem vast. De pan trilde
+gloeiende ijzeren roos schoof hij de pan op de <br/>
+ring en zette hem vast. De pan trilde<br/>
 door het gewicht van het water, kwam toen tot rust.
 
-Zijn ketel lekte. Tastend greep hij de ijzeren stoel en nam
-plaats naast de pan, om te horen als het borrelde.
+Zijn ketel lekte. Tastend greep hij de ijzeren stoel en nam<br/>
+plaats naast de pan, om te horen als het borrelde.<br/>
 Het zou koken, maar niet gillen als de scheepsfluit
 
-om te zeggen dat het klaar was. Hij hoorde de hond
-janken onder de planken van zijn huis, zijn staart
+om te zeggen dat het klaar was. Hij hoorde de hond<br/>
+janken onder de planken van zijn huis, zijn staart<br/>
 kloppen de deur, maar hij benijdde de korjalen
 
-nu al mijlen ver op zee. Nu hoorde hij de eerste bries
-over de bladen van de zeeamandel spoelen. Vanacht was er
+nu al mijlen ver op zee. Nu hoorde hij de eerste bries<br/>
+over de bladen van de zeeamandel spoelen. Vanacht was er<br/>
 een volle maan, wit als zijn bord. Hij zag met zijn oren.
 
-Hij warmde op met de daken in de klimmende zon.
-Sinds de ziekte zijn zicht had vernietigd,
+Hij warmde op met de daken in de klimmende zon.<br/>
+Sinds de ziekte zijn zicht had vernietigd,<br/>
 zonsondergang de zee de hand schudde voor het laatst -
 
-en een inwaarts duister groeide waar de maan en de zon
-onmerkbaar verschilden - hij bewoog op een zesde zintuig
+en een inwaarts duister groeide waar de maan en de zon<br/>
+onmerkbaar verschilden - hij bewoog op een zesde zintuig<br/>
 zoals de maan zonder secondewijzer,
 
-schoongeveegd als het bord dat hij nu waste
-terwijl de pan borrelde; blindheid was niet het einde.
+schoongeveegd als het bord dat hij nu waste<br/>
+terwijl de pan borrelde; blindheid was niet het einde.<br/>
 Het was geen strandpalm als zonnewijzer op het middaguur.
 
-Hij voelde de zon kruipen over zijn polsen
-Het bewoog als een kat langs de hekken
+Hij voelde de zon kruipen over zijn polsen<br/>
+Het bewoog als een kat langs de hekken<br/>
 van een zandweggetje. Hij voelde het loskomen
 
-van de broodvruchtboom in zijn tuin, langs het hekwerk
-van de korte ijzeren brug als een harp, zijn stralen
+van de broodvruchtboom in zijn tuin, langs het hekwerk<br/>
+van de korte ijzeren brug als een harp, zijn stralen<br/>
 rimpelend in het water. Hij zag de lagune
 
-achter de kerk en erin, een vastgezet bekken,
-een roestig emaillen beeld van de maan.
+achter de kerk en erin, een vastgezet bekken,<br/>
+een roestig emaillen beeld van de maan.<br/>
 Hij draaide de lichtkrans uit onder de pan.
 
-De hond krabbelde aan de keukendeur, wilde erin,
-maar hij liet hem wachten. Hij trommelde op de keukentafel
+De hond krabbelde aan de keukendeur, wilde erin,<br/>
+maar hij liet hem wachten. Hij trommelde op de keukentafel<br/>
 met zijn vingers. Ruziende merels aan het ontbijt.
 
-Behalve één hand zat hij doodstil,
-met zijn ei-witte ogen, vingers gravend in het verleden
+Behalve één hand zat hij doodstil,<br/>
+met zijn ei-witte ogen, vingers gravend in het verleden<br/>
 van een andere zee, gemeten met roeispanen.
 
-O open deze dag met het geluid van de zeeschelp, Omeros,
-zoals je deed in mijn jeugd, toen ik een woord was
+O open deze dag met het geluid van de zeeschelp, Omeros,<br/>
+zoals je deed in mijn jeugd, toen ik een woord was<br/>
 zacht uitgeademd langs de tong van het zonlicht.
 
-Een leguaan op een zeedam wierp zijn vraag op
-voor de wakende zee en een net van gouden mos
+Een leguaan op een zeedam wierp zijn vraag op<br/>
+voor de wakende zee en een net van gouden mos<br/>
 lichtte het rif op, dat de zeilen van de verre kano's
 
-ontweken. Alleen in jou, door de eeuwen
-van de perkamenten zeekaart, kan ik het geluid vangen
+ontweken. Alleen in jou, door de eeuwen<br/>
+van de perkamenten zeekaart, kan ik het geluid vangen<br/>
 van de vloedlijn die schuifelt als de vacht
 
-van de kudde bij de vuurtoren, die Cycloop met zijn blinde oog
-gesloten voor zonlicht. Toen waren de kano's galeien
+van de kudde bij de vuurtoren, die Cycloop met zijn blinde oog<br/>
+gesloten voor zonlicht. Toen waren de kano's galeien<br/>
 waarover een fregat langzaam zijn afgekapte vleugels bewoog.
 
-In jou raadden de zaden van grijze amandelen de vorm van de boom
-en de druivenbladeren roestig als gekartelde eilanden,
+In jou raadden de zaden van grijze amandelen de vorm van de boom<br/>
+en de druivenbladeren roestig als gekartelde eilanden,<br/>
 en de blinde vuurtoren, die de rand van de kaap voelde,
 
-een stilstaande reus, een marmeren wolk in de hand,
-klaar om de rots uiteen te laten spatten in stralende
+een stilstaande reus, een marmeren wolk in de hand,<br/>
+klaar om de rots uiteen te laten spatten in stralende<br/>
 sterren; toen haalde een zwarte visser, met gestoppelde kin
 
-ruw als een zeeëgel, zijn meelzakken
-zeil op een bamboe paal en zocht de openingszin
+ruw als een zeeëgel, zijn meelzakken<br/>
+zeil op een bamboe paal en zocht de openingszin<br/>
 van onze epische horizon; nu kijk ik terug
 
-naar rotsen die hun voet zien, als licht de golven vangt
-en holle bomen uitvaren met ebbenhouten kapiteins,
+naar rotsen die hun voet zien, als licht de golven vangt<br/>
+en holle bomen uitvaren met ebbenhouten kapiteins,<br/>
 want het was jouw licht dat onze werven beroerde,
 
-waar schoeners ijdel afgemeerd lagen aan kaapstanders.
-Een windvlaag bladert de havenboeken terug naar de stem
+waar schoeners ijdel afgemeerd lagen aan kaapstanders.<br/>
+Een windvlaag bladert de havenboeken terug naar de stem<br/>
 die humde in de vaas van de keel van een vrouw: "Omeros."

boek1_hoofdstuk2_deel3.md

@@ -1,57 +1,57 @@
 III
 
-"Omeros," lachte ze. "Zo noemden we hem in het Grieks,"
-zijn kleine buste strelend, met de gebroken neus als een bokser,
+"Omeros," lachte ze. "Zo noemden we hem in het Grieks,"<br/>
+zijn kleine buste strelend, met de gebroken neus als een bokser,<br/>
 en ik dacht aan Seven Seas, die in de stank
 
-van drogende visnetten de klank van het strand beluisterde.
-Ik zei: "Homeros en Vergilius zijn boeren uit New England",
+van drogende visnetten de klank van het strand beluisterde.<br/>
+Ik zei: "Homeros en Vergilius zijn boeren uit New England",<br/>
 en het gevleugelde paard bewaakt hun pompstation, inderdaad."
 
-Ik aaide een arm en voelde de blik van het schuimende hoofd
-koud als het marmer en haar schouders in het winterlicht
+Ik aaide een arm en voelde de blik van het schuimende hoofd<br/>
+koud als het marmer en haar schouders in het winterlicht<br/>
 in de zolderkamer. Ik zei "Omeros,"
 
-en _O_ was de roep van de karko, de zeeschelp, _mer_ was
-moeder en zee in ons Antilliaanse patois,
+en _O_ was de roep van de karko, de zeeschelp, _mer_ was<br/>
+moeder en zee in ons Antilliaanse patois,<br/>
 _os_ een grijs bot, en de witte branding die breekt
 
-en een schuimkraag verspreidt op een kust van kant.
-Omerois was de krak van droog blad en het sissen
+en een schuimkraag verspreidt op een kust van kant.<br/>
+Omerois was de krak van droog blad en het sissen<br/>
 dat echode uit een grotmond bij eb.
 
-De naam bleef in mijn mond, ik zag het licht in een web
-op haar aziatische wangen, dat haar ogen tekende
+De naam bleef in mijn mond, ik zag het licht in een web<br/>
+op haar aziatische wangen, dat haar ogen tekende<br/>
 met de omtrek van een zwarte amandel. Antigone draaide zich om
 
-en zei: "Ik ben moe van Amerika. Ik wil terug naar 
-Griekenland. Ik mis mijn eilanden." Schrijf ik. Het brengt 
+en zei: "Ik ben moe van Amerika. Ik wil terug naar <br/>
+Griekenland. Ik mis mijn eilanden." Schrijf ik. Het brengt<br/> 
 de manier terug waarop ze haar zwarte golf van haar schudde.
 
-Ik zag de branding kanten patronen prenten
-op de kust van haar nek en de neerwaartse stroompjes
+Ik zag de branding kanten patronen prenten<br/>
+op de kust van haar nek en de neerwaartse stroompjes<br/>
 van zijde gekruld aan haar enkels. Als branding zonder geluid
 
-en voelde een ander koud beeld, niet het hare maar die van jou
-zag dit met amandelpitten als ogen, zijn gebroken neus 
+en voelde een ander koud beeld, niet het hare maar die van jou<br/>
+zag dit met amandelpitten als ogen, zijn gebroken neus <br/>
 is afgewend, en de ruisende zijde stemt in.
 
-Maar als het tussen de regels kon lezen van haar vloer
-als een wit heet dek, verweerd door Antilliaanse hitte,
+Maar als het tussen de regels kon lezen van haar vloer<br/>
+als een wit heet dek, verweerd door Antilliaanse hitte,<br/>
 naar het duister ertussen, zou zijn neus schroeien
 
-door de stank van geketende enkels, de geboeide voeten
-schrapend als bladeren en misschien zou het onschuldige marmer
+door de stank van geketende enkels, de geboeide voeten<br/>
+schrapend als bladeren en misschien zou het onschuldige <br/>marmer
 zijn witte pitten afgewend hebben. De afstand vergroten
 
-tussen zijn mond en de horror onder haar tafel
-voor de lier op de stoel gehuld in een witte tuniek
+tussen zijn mond en de horror onder haar tafel<br/>
+voor de lier op de stoel gehuld in een witte tuniek<br/>
 om te doen wat het verleden altijd doet: lijden en staren.
 
-Ze lag kalm als een haven en een wolk bedekte haar 
-met mijn schaduw. Toen verscheen langzaam een boeg
+Ze lag kalm als een haven en een wolk bedekte haar <br/>
+met mijn schaduw. Toen verscheen langzaam een boeg<br/>
 met geschilderde ogen uit de geurige regen van zwart haar.
 
-En hoorde ik de holle klank geblazen uit een vaas,
-niet voor koningen, struikelend in sperenregens;
+En hoorde ik de holle klank geblazen uit een vaas,<br/>
+niet voor koningen, struikelend in sperenregens;<br/>
 kortaf proza van vissers, vloekend over hun kano's.

boek1_hoofdstuk3_deel1.md

@@ -1,50 +1,50 @@
 I
 
-_"Touchez-i, encore: N'ai fendre choux-ous-ou, salope!"_
-"Doe dat nog eens en ik trap je kont, bitch!"
+_"Touchez-i, encore: N'ai fendre choux-ous-ou, salope!"_<br/>
+"Doe dat nog eens en ik trap je kont, bitch!"<br/>
 _"Moi, j'a dire-'ous pas prêter un rien. 'Ous ni shallope,
 
-'ous ni seine, 'ous croire 'ous ni choeur campêche?"_
-"Ik zeg je, leen niets van mij. Je hebt een kano
+'ous ni seine, 'ous croire 'ous ni choeur campêche?"_<br/>
+"Ik zeg je, leen niets van mij. Je hebt een kano<br/>
 en een net. Wie denk je dat je bent? Koning hardhout?"
 
-_"'Ous croire 'ous c'est roi Gros-Îlet? Voleur bomme!"_
-"Je denkt dat je koning Gros-Îlet bent? Blikkendief!"
+_"'Ous croire 'ous c'est roi Gros-Îlet? Voleur bomme!"_<br/>
+"Je denkt dat je koning Gros-Îlet bent? Blikkendief!"<br/>
 Dan in het Engels: "I go show you who is king! Come!"
 
-Hector stapte uit de schaduw. En Achille, het
-moment dat hij het kapmes zag, een gek,
+Hector stapte uit de schaduw. En Achille, het<br/>
+moment dat hij het kapmes zag, een gek,<br/>
 een gestoorde, verteerd door jaloezie, zette het blikje
 
-dat hij uit Hector's korjaal had geleend netjes terug in de boeg
-van Hectors boot. Daarna veegde Achille die genoeg had van 
+dat hij uit Hector's korjaal had geleend netjes terug in de boeg<br/>
+van Hectors boot. Daarna veegde Achille die genoeg had van <br/>
 deze idioot zijn eigen mes af en zwaaide ermee.
 
-Nu verschenen de dorpelingen uit de groene schaduw
-van amandelen en lobbige manzanilla bladeren
+Nu verschenen de dorpelingen uit de groene schaduw<br/>
+van amandelen en lobbige manzanilla bladeren<br/>
 voor het duel dat Hector wilde. Achille liep weg en wachtte
 
-naast het lauwe water. Hector beende op hem af.
-De dorpelingen volgden. De branding verstomde
+naast het lauwe water. Hector beende op hem af.<br/>
+De dorpelingen volgden. De branding verstomde<br/>
 ineengedrongen van angst aan de rand van het strand.
 
-Toen regende het ver op zee in een glinsterende bui
-pijlen vanuit de smaragdgroene golfbreker
+Toen regende het ver op zee in een glinsterende bui<br/>
+pijlen vanuit de smaragdgroene golfbreker<br/>
 van het rif, de schachten vlogen met duidelijke kracht
 
-in de zon en daarachter, klaar voor de slachting
-stonden schreeuwende dorpers, een golf van geluid,
+in de zon en daarachter, klaar voor de slachting<br/>
+stonden schreeuwende dorpers, een golf van geluid,<br/>
 armen in de lucht richting het licht. Hector rende plenzend
 
-door de kreken en de regen naar Achille 
-zijn kapmes geheven. De woedende branding kraste 
+door de kreken en de regen naar Achille <br/>
+zijn kapmes geheven. De woedende branding kraste <br/>
 met zijn staart als een briesend hondengevecht. Een man
 
-doodt uit woede zelfs zijn eigen broer, maar de gestoorde
-die Achilles shirt van zijn schouder scheurde
+doodt uit woede zelfs zijn eigen broer, maar de gestoorde<br/>
+die Achilles shirt van zijn schouder scheurde<br/>
 verscheurde ook zijn hart. De woede die hij voor Hector voelde
 
-was schaamte. Om elkaar te lijf te gaan om een hoosblik
-volkomen bedekt met roest. Het duel van deze vissers
+was schaamte. Om elkaar te lijf te gaan om een hoosblik<br/>
+volkomen bedekt met roest. Het duel van deze vissers<br/>
 ging over een schaduw, en die heete Helena.
 

boek1_hoofdstuk3_deel2.md

@@ -1,51 +1,49 @@
 II
 
-Ma Kilman had het oudste café in het dorp.
-Het balkon van een gemberkoekhuis had een mosterdkleurige gevel
+Ma Kilman had het oudste café in het dorp.<br/>
+Het balkon van een gemberkoekhuis had een mosterdkleurige gevel<br/>
 met een groen overhangende dakrand en oude gerimpelde verf.
 
-In de zaal beneden stonden houten tafels
-voor het gooien van domino's. Een kralen gordijn
+In de zaal beneden stonden houten tafels<br/>
+voor het gooien van domino's. Een kralengordijn<br/>
 rinkelde steeds als iemand erdoor liep. Een neon
 
-reclame voor Coca Cola onder het NO PAIN
-CAFÉ ALL WELCOME. Het NO PAIN was niet haar eigen
+reclame voor Coca Cola onder het NO PAIN<br/>
+CAFÉ ALL WELCOME. Het NO PAIN was niet haar eigen<br/>
 idee, maar van haar dode man. "Het is een profetie",
 
-lachte Ma Kilman. Een hete straat liep naar het strand
-langs de winkeltjes en de clubs en de apotheek
+lachte Ma Kilman. Een hete straat liep naar het strand<br/>
+langs de winkeltjes en de clubs en de apotheek<br/>
 waar in de schaduw, zijn khaki hond aan de lijn,
 
-een blinde man op zijn kruk zat, nadat de korjalen
-waren vertrokken, mompelde de duistere taal van de blinden,
+een blinde man op zijn kruk zat, nadat de korjalen<br/>
+waren vertrokken, mompelde de duistere taal van de blinden,<br/>
 knokige handen op een stok, oren zo scherp als die van de hond.
 
-Af en toe zong hij en flarden ervan dreven op de wind,
-wanneer haar kralen de rozenkrans raakten. Oude St Omer.
+Af en toe zong hij en flarden ervan dreven op de wind,<br/>
+wanneer haar kralen de rozenkrans raakten. Oude St Omer.<br/>
 Hij beweerde dat hij de wereld rond was gezeild. "Meneer Seven Seas"
 
-doopten ze hem, naar een merk levertraan
-met een kronkelende zwaardvis. Maar wat hij zei was vaag.
+doopten ze hem, naar een merk levertraan<br/>
+met een kronkelende zwaardvis. Maar wat hij zei was vaag.<br/>
 Klonk Grieks voor haar. Of oud Afrikaans gewauwel.
 
-Langs de lijnen van heet asfalt leek de zanger 
-dingen te tellen. Wie weet of zijn ogen door
+Langs de lijnen van heet asfalt leek de zanger <br/>
+dingen te tellen. Wie weet of zijn ogen door<br/>
 schaduwen konden kijken, tikkend op de stok met een vinger?
 
-Ze hielp hem zijn veteranenpensioen te innen
-elke eerste van de maand op het kleine postkantoor.
+Ze hielp hem zijn veteranenpensioen te innen<br/>
+elke eerste van de maand op het kleine postkantoor.<br/>
 Hij klaagde nooit over zijn situatie
 
-zoals al die anderen. Zijn plek in de hoek en de hitte
-op zijn handen maakten dat hij de kruk naar de schaduw schoof.
+zoals al die anderen. Zijn plek in de hoek en de hitte<br/>
+op zijn handen maakten dat hij de kruk naar de schaduw schoof.<br/>
 Ma Kilman zag Philoctète aan komen hobbelen,
 
-dus stond ze op vanuit haar hoek bij het raam en legde
-het gebruikelijke medicijn voor hem neer. Een fles witte 
+dus stond ze op vanuit haar hoek bij het raam en legde<br/>
+het gebruikelijke medicijn voor hem neer. Een fles witte <br/>
 acajou en een pot gele Vaseline,
 
-een klein emaillen schaaltje met ijs. Hij wachtte
-de hele dag in het NO PAIN café. Daar knielde hij 
+een klein emaillen schaaltje met ijs. Hij wachtte<br/>
+de hele dag in het NO PAIN café. Daar knielde hij <br/>
 neer en zalfde de rand van de wond op zijn scheen.
-
-