first commit

boek1.md

@@ -0,0 +1,48 @@
+**Boek 1**
+
+**Hoofdstuk 1**
+"Dus zó, op een morgen, sneden we die kano's."
+Philoctète glimlacht naar de toeristen, die proberen
+zijn ziel met camera's te vangen. "Als de wind nieuws brengt
+
+naar de _kaneel laurieren_, trillen hun bladeren
+het moment dat de bijl van zonlicht de ceders raakt
+omdat ze de bijl in onze eigen ogen zagen.
+
+Wind, hef de varens. Ze klinken als de zee die ons voedt,
+ons leven als vissers. En de varens knikten: 'Ja,
+de bomen moeten dood.' De vuisten in de zakken,
+
+want de hoogten waren fris en onze adem maakte veren
+als de mist, we delen de rum. Eenmaal terug, 
+gaf het ons de geest in moordenaars te veranderen.
+
+Ik hef de bijl en bid om kracht in mijn handen
+om de eerste ceder te raken. Dauw vult mijn ogen,
+maar ik vuur nog een witte rum. Vooruit dan."
+
+Voor wat extra zilver, onder een zee amandel
+toont hij een litteken door een roestig anker,
+rolt één broekspijp op met de rijzende klacht
+
+van een schelp. Het is gerimpeld als de corona
+van een zeeëgel. Hij zegt niet hoe het geheeld is.
+"Het heeft die dingen" - hij glimlacht - "meer waard dan een dollar."
+
+Hij liet het aan de kletsende waterval
+om zijn geheim te te schenken aan La Sorcière , sinds
+de hoge laurieren voor de roep van de duif vielen.
+
+om zijn zang te geven aan de blauwe stille bergen 
+waar praatgrage stroopmjes dragen het naar de zee
+in stilstaande poelen waar voorntjes doorheen schieten
+
+en een reiger rietstengels kruist met een roestige kreet
+de modder steekt en steekt een voet geheven
+Dan wordt de stilte doormidden gezaagd door een waterjuffer
+
+als alen hun naam schrijven in het heldere zand
+waar de zon de rivier zijn herinnering beschijnt
+en golven grote varens knikken naar de zee zijn zang.
+
+